WITÓW

Istnieje od około XVII wieku. Jego nazwa pochodzi od starosty nowotarskiego Stanisława Witowskiego, za czasów którego powstała. Miejscowość leżąca w górnym biegu potoku Czarny Dunajec, w bliskości dolin tatrzańskich, położona przy granicy ze Słowacją. W XIX wieku Witów rozsławiły długotrwałe, 40-letnie procesy o lasy na jego terenie, tzw. dobra czarnodunajeckie, z różnymi uzurpatorami tych dóbr. Wieś od lat podtrzymuje tradycje wspólnego gospodarowania zasobami gruntowymi na terenie Podhala, tutaj znajduje się siedziba Wspólnoty Leśnej Uprawnionych Ośmiu Wsi. Część obszaru miejscowości położona jest na terenie Tatr Zachodnich i objęta ochroną w ramach Tatrzańskiego Parku Narodowego.
Z najwyższego punktu miejscowości, Starorobociańskiego Wierchu rozciąga się widok na Tatry oraz dolinę Czarnego Dunajca. Można tu odnaleźć piękne dzieła sztuki ciesielskiej, jakim jest witowski kościół oraz XIX-wieczna kaplica św. Anny – drewniana, misternie rzeźbiona świątynia na osiedlu Płazówka. W Witowie zachowały się nadal domy z drewnianych płazów, kryte gontem.

 

fotografia: Wojciech Smolak

    10620